تبليغاتX
ساعت پنج عصر...

همين نزديكي‌ها...

          و شايد جايي دورتر از من

 

   يك قلب روشن و يك ذهن بي‌نهايت وجود دارد

 

يك قلب روشن...

يك ذهن بي‌نهايت...

 

        او مرا مي‌فهمد

             و من در ذهن او جا مي‌شوم

 

من،  او  و  خدا...

         همديگر را دوست خواهيم داشت...
نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385  توسط من  |