يك شب،  يك كوير

       ابهام بوته‌ي خار

  من از بوته‌ي خار؛

            من از سرگرداني يك سنجاقك هم تنهاترم...

شب است

     لذت تحمل يك زخم

نور ماه،  يك تكه ابر

     صداي پاي آينده

                   حس نزديك آزادي

تغييرات و دلخوشي ها

                ...و فردا شايد باران ببارد؛

حالم بد نيست.

حس آرامش مرغ

    خواب زرد پاييز

  من كه خاكستري ام

 ديگر از رنگ وجودم رخ احساس پريده

     شايد اين ثانيه ها

بسپارند به ياد؛

      من و مرغ و  پاييز...