دشتي تاريك
و بچه روبهي نا آرام
كه جيغ كشان به سوي ناكجاها مي دود؛
سكوت هميشگي من
تاريكي شب، و اندك نور ماه
چه كنم با اين روح نا آرام...
نوشته شده در جمعه چهارم آبان 1386  توسط من
|
