تبليغاتX
ساعت پنج عصر...

دشتي تاريك

 

      و بچه روبهي نا آرام

 

كه جيغ كشان به سوي ناكجاها مي دود؛

 

             

           سكوت هميشگي من

 

                تاريكي شب،   و اندك نور ماه

 

 

   چه كنم با اين روح نا آرام...

نوشته شده در  جمعه چهارم آبان 1386  توسط من  |